ΕΝΟΤΗΤΑ 10 Η συμβουλή της καμπάνας
ΕΝΟΤΗΤΑ 10 Η συμβουλή της καμπάνας ( Δημήτριος Βικέλας, Εθνικόν Ημερολόγιον του 1891) Μίαν φορὰν ἕνας νέος εἶχεν ἀποφασίσει νὰ νυμφευθῇ καὶ ἠ θέλησε νὰ συμβουλευθῇ ἕνα φρόνιμον καὶ πολύπειρον φίλον του. Ὑπῆγε λοιπὸν καὶ τὸν ηὗρε. — Ἀγαπῶ μίαν νέαν καὶ τὴν θέλω γυναῖκα μου. — Πάρε την, ἀποκρίνεται ὁ φίλος του. — Ἀλλ’ οἱ γονεῖς μου δὲν τὴν νοστιμεύονται καὶ δὲν θέλω νὰ τοὺς λυπήσω. — Μὴ τὴν πάρῃς. — Ἂν δὲν τὴν πάρω θὰ εἶμαι δυστυχὴς ὅσῳ ζῶ. — Πάρε την. — Τὸ κακὸν εἶνε ὅτι εἴμεθα καὶ οἱ δύο πτωχοὶ καὶ δὲν ἠξεύρω πῶς θὰ τὴν ζήσω ἂν τὴν πάρω. — Μὴ τὴν πάρῃς λοιπόν. — Ἀλλὰ μὲ ἀγαπᾷ καὶ τὴν ἀγαπῶ. Θὰ ἐργασθῶ καὶ θὰ ζήσωμεν. — Πάρε την. — Πάρε την! Μὴ τὴν πάρῃς!… Δός μου μίαν συμβουλὴν σωστήν. — Ἄκουσε, φίλε μου. Ὅ,τι καὶ ἄν σε συμβουλεύσω ἐγώ, δὲν ἀξίζει. Ἰδοὺ τί θὰ ἔκαμνα εἰς τὴν θέσιν σου. Ὅταν σημαίνῃ ὁ ἑσπερινὸς, θὰ ἐ πήγαινα εἰς τὸν αὐλόγυρον τῆς ἐκκλησίας καὶ θὰ ἔ...