Μικρά βήματα στα Αρχαία Ελληνικά με οδηγό την Καθαρεύουσα

Η τιμωρία της κακιάς πεθεράς   [Β]             ( Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης - Τὸ χριστόψωμο ) Ὁ καπετὰν Καντάκης πρὸ πέντε ἡμερῶν εἶχε πλεύσει μὲ τὴν βρατσέραν του εἰς τὴν ἀπέναντι νῆσον μὲ φορτίον ἀμνῶν καὶ ἐρίφων, καὶ ἤλπιζεν ὅτι θὰ ἑώρταζε τὰ Χριστούγεννα εἰς τὴν οἰκίαν του. Ἀλλὰ τὸν λογαριασμὸν τὸν ἔκαμνεν ἄνευ τοῦ ξενοδόχου, δηλαδή ἄνευ τοῦ Βορρᾶ , ὅστις ἐφύσησεν αἰφνιδίως ἄγριος, καὶ ἔκλεισεν ὅλα τὰ πλοῖα εἰς τοὺς ὅρμους ὅπου εὑρέθησαν.   Ἡ Διαλεχτὴ ἐδέχθη περὶ τὴν ἑσπέραν τὴν ἐπίσκεψιν τῆς πενθερᾶς της, ἀσυνήθως φιλόφρονος καὶ μειδιώσης , ἥτις τῇ εὐχήθη διὰ χιλιοστὴν φορὰν τὸ στερεότυπον «μ’ ἕναν καλὸ γυιό». Καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ τῇ προσέφερε καὶ ἓν χριστόψωμο. «Τὸ ζύμωσα μοναχή μου» εἶπεν ἡ γραῖα «μὲ γειὰ νὰ τὸ φᾷς.» Ἡ Διαλεχτὴ οὐδέποτε ἠδύνατο νὰ φαντασθῇ ἢ νὰ ὑποπτεύσῃ κακόν τι. Τὸ μεσονύκτιον ἠγέρθη, ἐνεδύθη καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν.   Περὶ τὴν αὐγήν , ἐπέστρεψεν ἐκ τοῦ ναοῦ , ἀλλ ’ εὗρε ...